زخم عمیق مهاجرین افغان در ایران؛ فقدان حقوق شهروندی

Recht auf Bildung
Foto: Diana Juneck

“همه کودکان در هر جای دنیا از حق تعلیم برخوردارند و برای دسترسی راحتر کودکان به تعلیم باید تمام تلاشها صورت گیرد.” این موضوع در کنوانسیون حقوق کودکان سازمان ملل متحد بیان شده است و سران کشورهای شرکت کننده در مجمع عمومی این سازمان ضمن تایید این موضوع، این نکته را نیز اضافه می‌کنند که ما حق گرفتن تعلیم را از
.کودکان نداریم
شرایط سخت و دشوار تحصیل برای افغانها در ایران باعث شده تا کودکان مهاجر افغان در این کشور به جای رفتن به مدرسه مشغول به کارگری باشند. طبق قوانین بین المللی مهاجرت، افغانها در ایران باید از حقوق شهروندی برخوردار باشند اما ایران مهاجرین افغان را حتی از حق اولیه تحصیل و کار منع کرده است. این امر باعث ناراحتی عمیق مهاجران افغان در ایران شده و تبدیل به بغضی کنه شده است
مشکلات عمده افغانها برای تحصیل در ایران
افغانها در ایران دو دسته هستند. دسته اول آنهایی که اقامت دارند و به صورت قانونی زندگی می‌کنند. اینها اگر بخواهند تحصیل کنند باید تمام هزینه تحصیل را خودشان پرداخت کنند که با وجود شرایط بد اقتصادی به هیچ وجه امکان پذیر نیست. زیرا اکثر خانواده‌های افغان عیالوار هستند و پدر خانواده به تنهایی قادر نیست تا هزینه چند فرزند را تامین کند.بر مبنای مصوبه آموزش و پرورشاتباع خارجی در ایران در سال ۱۳۸۸ تحصیل رایگان برای خارجی‌ها امکان پذیر
.نیست
اما دسته دوم که اسناد اقامتی ندارند و شرایطی کاملاً متفاوت دارند. زندگی آنها در ایران مانند یک کابوس است. از یک سو بخاطر نداشتن اسناد اقامتی باید مراقب باشند تا مبادا در دام ماموران انتظامی ایران بیافتند و شب بجای خانه سر از اردوگاه‌ها در بیاورند و از طرف دیگر مجبور به انجام کارهای شاقه، خطرناک با شرایط کاری غیراستاندارد و با کمترین حقوق هستند تا درآمد زندگی را بدست بیاورند.
حکومت ایران پیش خود این استدلال را دارد که با سختگیری و ندادن اجازه تحصیلبه مهاجرین افغان، آنها را مجبور به بازگشت به افغانستان می کننداما گفتنی است عدم تحصیل و سهولت اجتماعی قطعاً عامل عودت آنها و خانواده‌هایشان از ایران به افغانستان نخواهد شد. زیرا افغانستان با وجود دولت مرکزی همچنان نابسامان است و تاوان زندگی در
.افغانستان مرگ است
افغان‌ها به طور کل در ایران از یاد برده اند که باید ابتدا درسبخوانند و سپس به دنبال کار بروند. آنها درس و تحصیل را حق خود نمی‌دانند چون سالها در ایران حق تحصیل از آنها گرفته شده است. برای همین دیگر برای ساختن آینده روشن برای خوداعتماد به نفس .لازم را ندارند
!ورود افغانها ممنوع
سوال اینجاست که چرا دولت ایران به پناهجویانی که از شرایط بد امنیتی گریخته اند همانند کشورهای اروپایی رفتار نمی کند تا آنها بتوانند طعم زندگی راحت را بچشند. چرا ایران بر خلاف حرفهایی که میزند پایبند به رعایت قانونهای بین المللی مهاجرت نیست؟
اگر بحث غیرقانونی بودن مهاجرین افغان در ایران را مطرح کنیم. مهاجرین افغان مهاجرت غیرقانونی به اروپا را نیز تجربه کردند. پس چرا آنها در کشورهای اروپایی از حقوق برابر برخوردار هستند اما مهاجرین افغان در ایران از اساسیترین حقوقشان باز ماندهاند؟
ازنیمه سال ۲۰۱۵ الی پایان سال ۲۰۱۶ حدود یک و نیم میلیون مهاچر وارد خاک آلمان شدند. همه تازه واردها به آلمان، از کشور های سوریه عراق و افغانستان بودند که از جنگ و خونریزی فرار کرده بودند.پس از رسیدن این مهاجرین، دولت آلمان باوجود مشکلات زیادی که بمیان آمد اما طبق قانون اساسی و تعهدی که به کرامت انسانی طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون بین المللی مهاجرت دارد،شرایط رفاه اجتماعی، درمان و مکاتب را برای این مهاجرین فراهم کرد تا بتوانند در
.کشور میزبان راحت زندگی کنند
اما در ایران شرایط کاملا برعکس و متفاوت است مهاجرین افغان که حدود ۳۰ سال است که در ایران زندگی میکنند هنوز طعم زندگی راحت را نچشیده اند و بارها دیده شده که حتی اجازه ورود به بعضی پارک ها را هم ندارند و با تابلوهایی در ورودی پارک ها مواجه میشوند که در ان نوشته شده “ورود افغانها در اینجا اکیداً ممنوع است”. هیچ کدام از حقوق اولیه افغانها در ایران اجرا نمی شود
این فقط بخشی از دشواری های زندگی مهاجرین افغان در ایران است. همه این مشکلات زندگی در ایران برای من دیگر قابل تحمل نبود و برای همین همراه خانواده تصمیم به مهاجرت دوم گرفتیم و به آلمان آمدیم تا اینجا حداقل از حقوق اولیه شهروندی برخوردار باشیم

نوشته شده توسط
نوشته های بیشتر از مهدی یعقوبی