مشق دموکراسی برای گذر از بحران

Frauen in Herat bei der Wahl des afghanischen Präsidenten. Foto: Elaha Sahel

۱۸ سال پس از سقوط نظام طالبانی در افغانستان، مردم این کشور ماه گذشته برای چهارمین بار بخاطر انتخاب رئيس جمهور آینده‌شان به پای صندوق‌های رای رفتند و با وجود تهدیدات امنیتی، جلو‌ه‌های زیبایی از مردم سالاری را به میان آوردند.
انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ برای مردم افغانستان حائز اهمیت فراوان بود. این انتخابات در شرایطی برگزار گردید که احتمال بازگشت به کابوس «امارت طالبانی» زیر سایه مذاکرات ۹ ماهه مشکوک امریکا و طالبان نگرانی‌های زیادی را میان مردم خسته از جنگ ایجاد کرده بود، تا حدی که صدای پای طالبان به برکت این پروسه صلح ناشفاف تا پشت دروازه‌های ارگ ریاست جمهوری افغانستان نیز رسیده بود، اما خوشبختانه با شکست مذاکرات طالبان و امریکا، کابوس بازگشت نظام طالبانی در کشور به پایان رسید و باعث شد تا مردم با خیال راحت‌تر با رفتن به پای صندوق‌های رای، مشق دموکراسی نمایند.
پس از ۱۸ سال، برای دموکراسی در افغانستان ساختارهایی ایجاد شده و نظم سیاسی شکل ‌گرفته است. آزادی بیان، حقوق بشر، حقوق زنان و نظام جمهوری،‌ دستاوردهایی هستند که مردم أفغانستان در دو دهه گذشته به آن دست یافته و با خون خود از آن دفاع کرده‌اند و حاضر هم نیستند این دستاوردها را به سادگی از دست بدهند.
شور و تجمع مردم افغانستان در کارزارهای انتخاباتی و سپس در روز انتخابات که همراه با تلفات انسانی نیز بود، بیانگر آن است که این مردم راهی به‌جز همدیگر پذیری و حرکت به سوی دموکراسی برای داشتن یک افغانستان با ثبات برای خود نمی‌بینند و بر همین بنیاد برای تقویت نظم سیاسی موجود، حفظ دستاورد‌ها و تقویت دموکراسی نوپای کشور با تحمل تمام فشارها و مصائب فراوان به پای صندوق‌های رای رفتند تا به جهان‌ نشان دهند که برای حکومت‌های استبدادی طالبانی دیگر جایی در أفغانستان نوین وجود ندارد و هرگونه تلاش برای بازگرداندن افغانستان به نظام‌های استبدادی چون امارت طالبانی توسط هر کشوری که باشد از سوی مردم أفغانستان مردود و محکوم به شکست است.
مردم ما که قربانیان اصلی بحران طولانی کشور می‌باشند، نمی‌خواهند دیگر به عقب برگردند. این مردم از وجود مشکلات فراوان در دولت‌داری دولت فعلی آگاهند، اما به این باور رسیده‌اند که اگر از دشواری های وضعیت حال بگذرند، به یک مرحله تاریخی و سرنوشت مطلوب گام خواهند گذاشت و حاضرند برای رسیدن به این آینده مطلوب قربانی‌ها بدهند.

نوشته شده توسط
نوشته های بیشتر از مرتضی رحیمی

خطاط افغان: با عشق قلم می‌زنم

در گوشه‌یی از کاخ افرایم در موزه شهر برلین Stadtmuseum، چند تن...
Read More