به گذشته بر نمیگردیم!

Bild: Der Flyer einer afghanischen Kampagne in den sozialen Medien richtet sich gegen die Freilassung von 6.000 Taliban-Gefangenen als Teil des Friedensabkommens zwischen den USA und den Taliban

زنی که کاملا با چادر پوشانیده شده و در یک گودال انداخته شده بود، توسط چندین مرد که بعضی از آنها مسلح نیز بودند،‌ محاصره شده بود. زن با ترس به اطرافش نگاه می کرد. انگار می دانست که این مردان چند لحظه دیگر چه بلایی بر سرش می آورند. در همین لحظه صدایی شنیده می شود که ادعا می کند این زن با یک مرد بیگانه از خانه شوهرش فرار کرده است و به همین خاطر حکم مرگ زن را صادر می کند. ظاهرا این مرد که صدایش شنیده می شود، قاضی محلی گروه طالبان است. بعد از ثانیه‌هایی صدای غرش مردان از همه جا شنیده می‌شود که بی‌رحمانه به سوی زن در گودال سنگ پرتاب می کنند. زن که زیر درد ناشی از برخورد سنگ‌ها به بدنش به ناله و ضجه افتاده، از مردان با ناله می‌‌خواهد تا از سنگ‌اندازی به سویش خودداری کنند.

همه اینها در یک ویدیوی کوتاه دیده می‌شد که چندی پیش در شبکه های اجتماعی منتشر گردیده بود. ویدیویی از سنگسار وحشیانه یک زن توسط ده ها مرد مسلح و غیر مسلح که گفته می شود در ولایت فاریاب در شمال افغانستان اتفاق افتاده است.

این ویدیو واقعیت دردناک زندگی زنان تحت حاکمیت گروه طالبان را نشان می‌دهد. برای طالبان، زنان ارزشی بیشتر از یک کالا را ندارند که زندگی و مرگ آنها در دستان مردان است. و دقیقا با مردانی با چنین ایدئولوژی قرارداد صلح امضا شده است و با امضای این قرارداد اکنون گروه طالبان رسما از دشمن به دوست امریکا تبدیل گردید. برای امریکا فرقی نمی کند که طالبان ناقضین حقوق بشر هستند و حقوق بشر را در افغانستان نقض می کنند و یا اینکه ربایندگان اساسی‌ترین حقوق انسانی زنان در این کشور می‌باشند و زنان را در انظار عمومی سنگسار می نمایند. برای امریکا اما فقط یک چیز مهم است و آن اینکه طالبان دیگر به امریکا و امریکایی‌ها حمله نمی‌کنند.

حالا اما زنان نگران آینده‌ هستند. نگرانی از اینکه بازی صلح و جنگ افغانستان، حقوق و آزادی‌‌های نسبی زنان را در این کشور تبدیل به معامله سیاسی نکند. احتمال خطر برگشت حاکمیت طالبانی در افغانستان، زنان را بیش از هر زمان دیگری، بی‌قرار اوضاع ساخته‌ است و ترس از اینکه با برگشت طالبان، موضوعاتی چون شلاق، تیرباران و سنگسار زنان در ملاء عام تبدیل به یک موضوع عادی گردد.

موضع‌گیری رهبری طالبان هم تاکید بر رعایت حقوق زنان در مطابقت با شرع است؛ چیزی که نگرانی‌ها را جدی‌تر ساخته است؛ زیرا تعبیر طالبان از شرع، در خانه نشستن زنان، حجاب اجباری و سلب آزادی‌های حقوقی و فردی زنان مانند حق کار و تحصیل است.

با چنین تعبیری که طالبان از شرع دارند، برای زنان چیزی از حقوق شان باقی نمی ماند. آنها تبدیل به برده مردان می‌شوند. چنین چیزی نباید دوباره در افغانستان اتفاق بیافتد. افغانستان نباید به روزگاران سیاه حاکمیت طالبان برگردد. مردم افغانستان همراه با جامعه جهانی در دو دهه گذشته قربانی زیادی دادند تا ثبات و دموکراسی را در افغانستان حکمفرما نمایند و برابری را در این کشور تضمین نمایند.

همه این دستاوردها با بازگشت دوباره طالبان در خطر است. امریکا اما فقط به فکر خروج آبرومندانه از افغانستان است، فرقی نمی کند با چه قیمتی!

نوشته شده توسط
نوشته های بیشتر از مرتضی رحیمی

پس از رد درخواست پناهندگی در جستجوی مشاوره و کمک!

نقیب الله از افغانستان و خان از پاکستان، دو تن از صدها...
Read More